พระคุณของพ่อแม่

ถ้าจะให้กล่าวถึงพระคุณของพ่อแม่ที่มีต่อลูกคนนี้แล้วแล้วคงยากที่จะบรรยายได้หมด เมื่อคิดดูแล้วพระคุณของท่านทั้งสองที่มีต่อเรา    ความรักที่ท่านมีให้กับเรามันมากมายจริงๆ  คงมากกว่าที่เรารักท่านหลายเท่าอยู่  ตอบแทนคงไม่หมดเป็นแน่  รักที่ท่านมีให้มันเป็นรักที่บริสุทธิ์ และผมก็ถือว่าโชคดีที่เกิดมาในครอบครัวที่อบอุ่น  ในวันที่ผมล้มลงท่านคือผู้ประคองผมให้ลุกขึ้นมา วันที่ผมทำผิดท่านตักเตือนผมด้วยเหตุและผลไม่เคยลงไม้ลงมือ  ตั้งแต่เล็กจนโตไม่เคยจากพ่อแม่ไปไกลเลย18 ปีกับความอบอุ่นไม่เคยจางหาย  ตอนนี้แม้ตัวห่างใจเรา ยังคงชิดใกล้    กลับบ้านก็ไม่อยากออกจากบ้านไปไหน    เพราะไปที่ไหนก็ไม่สุขใจเท่าที่บ้าน  คำว่าบ้านมันมี ความหมายมากกว่าคำว่าบ้าน  แม้เวลาจะเปลี่ยนหมุนไปสักกี่เดือนหรือกี่ปีบ้านก็คือที่ที่เรารักและผูกพันมากที่สุด (ออกนอกเรื่องแล้ว!)  มีผู้เคยกล่าวไว้ว่า    หากเราใช้ท้องฟ้าแทนกระดาษ   ยอดเขาพระสุเมรุแทนปากกา น้ำในมหาสมุทรแทนหมึกเขียนบรรยายคุณของพ่อแม่จนท้องฟ้าเต็มไปด้วยอักษร ภูเขาสึกกร่อนจนหมด  น้ำในหมาสมุทรเหือดแห้งก็ยังบรรยายคุณของพ่อแม่ไม่หมด  พ่อแม่เป็นทั้งต้นแบบทางกายและต้นแบบทางใจ  ท่านคือผู้ให้การอบรม ปลูกฝังในเรื่องกิริยามารยาท  ให้ความรู้ทั้งทางโลกและทางธรรมแก่ผมจนโตมาเป็นนายโจ้ทุกวันนี้และก็ยังคงอบรมสั่งสอนเหมือนเดิม    ด้วยความที่อยากให้ลูกเป็นคนดีและสามารถใช้ชีวิตอยู่ร่วมในสังคมอย่างมีความสุข   พ่อและแม่ของผมท่านเป็นครูคนแรกของผมไม่พอยังเป็นครูสอนที่โรงเรียนอีก   ผมเรียนที่โรงเรียนเดียวกันกับโรงเรียนที่พ่อสอนอยู่จนจบ ป.6(เด็กเส้นน่าดู)ตอน ป.1-3  โรงเรียนอยู่ติดบ้านเลย(สบายมากเลย)  แม่สอนตอน ป.1  ด้วย  พ่อก็มาสอนเป็นบางวิชา   ที่จริงพ่อจะ สอนพวกชั้นโตๆ สอนเกษตรสอนและก็พละอะไรอย่างนั้น ท่านจะทำได้ดี ดีมากเลยแหละ  ท่านเป็นนักกีฬาเก่าวิ่งเร็วนึกว่าจรวด(พ่อเคยเป็นนักวิ่งแถมเคยเป็นนักมวยไปต่อยเวทีลุมพิณีมาแล้วด้วย) ตอน ม.2 เคยลองท้าแข่งระยะสั้น   โอ้วพระเจ้าออกตัวอย่างไว  ขานี่ก็สับอย่างไวอ๊ะ  สรุปผมวิ่งตามไม่ทัน(ก็ขาเราสั้นกว่านิ) เรื่องกีฬาท่านจะสนับสนุนมาตั้งแต่เด็กเลยแหละ  พอพ่อท่านย้าย(ไปก่อน) ผมจบ ป.3 ผมก็ย้ายตาม  ที่นี้โรงเรียน อยู่ห่างบ้าน 3 กิโล   ช่วงวันแรกได้นั่งรถไปด้วยกันอยู่หรอก   เนื่องจากพ่อชอบนั่งทำงานจนเย็น(มากๆ)  คือ  กลับคนสุดท้ายตลอด  มาก็ต้องเช้าตลอดแบบว่าไม่คนแรกก็คนที่2-3(ทำไมเราไม่ได้นิสัยนี้มานะ) จนเราต้องปั่นจักรยานไปเรียนเองทุกวัน(ถ้าฝนตกนั้นแหละถึงติดรถไปด้วย)  ไม่ไกลนะแต่ก็ไกลกว่าเด็กทุกคนที่เรียนที่นั้น    ไม่รู้สึกลำบากนะสนุกดีและดีกว่ารอกลับพร้อมพ่อเยอะแถมมีอิสระกว่าเป็นไหนๆ  เพื่อนปั่นจักรยานไปเรียนเราก็มีนะจากหมู่บ้าน  แต่มันก็แล้วแต่วัน(ไม่ได้กลัวอะไรอยู่แล้ว )จะเป็นพวกพี่ที่ไปเรียนมัธยมปั่นไกลกว่าเราเยอะ    เพื่อนเยอะที่นั้นก็เรียนจนจบ ป.6 (ออกนอกเรื่องอีกแล้ว!)     อยู่ที่นี่พ่อท่านจะสอนให้เป็นเกษตกร พาเลี้ยงปลา พุดถึงเลี้ยงปลานึกขึ้นได้ที่โรงเรียนเก่าตอน ป.3 เคยเลี้ยงไก่เนื้อด้วยมันมากๆ ยิ่งตอนตัวมันโตจะได้ขายครูให้เราจัดการถอนขนชำแหระเนื้อเองแล้วก็ทำเป็นอาหารกลางวัน ถ้าทำตอนเย็นก็ทำขายให้ครูในโรงเรียนบางวันเราก็ทำไก่อบฟางกินครูพาทำ(เปลืองฟางจิงๆ)อาหย่อยมักๆ   กลับมาโรงเรียนใหม่ยังมีปลูกผัก(เอาทุกปีตั้งแต่ ป.1-6)   ขุดคลองปลูกผัก(ถึกมาก) เ ลี้ยงไก่  ตอนกิ่ง  ชำกิ่ง  เพาะเห็ดฟาง  ไอ้เรื่องปลูกผักโดนทั้งที่โรงเรียนและที่บ้านเลยให้ตายเถอะ  แบบว่ายิ่งโตก็จะได้อะไรที่เหมาะกับตัวมากขึ้นสำสำหรับที่บ้านนะที่โรงเรียนแปลงเล็กเหมือนเดิมทุกปี  พอผมอยู่ประมาณชั้น ป.5-6 ก็ต้องได้หาบบัวรดผักช่วยพี่ชวยแม่ พอพี่ย้ายไปพักในตัวเมืองตอนเรียนมัธยมเท่านั้น เหลือผมกับแม่ที่ช่วยกันปลูกช่วยกันรด(แม่ท่านปลูกเก่งประหยัดสุดๆข้างบ้านเรียกว่ารั่วกินได้เลย หลายอย่างที่ไม่ต้องวิ่งออกไปซื้อเลยแถมเพื่อนบ้านมาขออีกได้บุญจากการให้ทานอีก) เราจะปลูกหอมและกระเทียมหลักๆเลย ก็จะมีอย่างอื่นบ้างอย่างละนิดละหน่อยทุกปีช่วงฤดูหนาวจนไม่มีคนรดผักนี่แหละ(ผมต้องไปเรียนต่อ)ค่อยเลิกปลูกไป  แล้วซื้อเขากินแทน พ่อมีหน้าที่ทำแปลง  แม่ปลูก ลูกรด (น่ารักดี) ถามว่าขี้เกียจรดผักไหม เออขี้เกียจสิแต่ก็ต้องทำแต่ผมรดเยอะนะก็อยากให้หัวมันโตๆ  ก้าวแรกที่เดินลงไปตักน้ำนี่มันรู้สึกแย่หน่อย เพราะน้ำมันเย็นแค่นี้พอ    ช่วงเย็นหลังเลิกเรียนก็ต้องรดผัก   ทั้งที่บ้านและโรงเรียน(ที่ร.ร.นั้นของเด็กเล่น) ก่อนจะได้ไปเล่นที่สนามกีฬากับเพื่อนๆ(เตะบอลเตะตะกร้อ) เรียกว่าเป็นการอุ่นเครื่องก่อนลงสนามว่างั้น      ไม่ใช่แค่นี้เรื่องการเกษตรพ่อนี่พาทำมันทุกอย่างเลยนะ(ขยันจิงๆ ไม่รุ่งสักอย่าง ก็ว่าไป) พาทำนา  พาทำสวน เลี้ยงวัว(ได้พักหนึ่ง)เลี้ยงควาย(ก็ได้พักหนึ่ง) ก็เพราะต้องพาไปกินหญ้าตามทุ่งนาไกลๆผูกไว้เดี๋ยวก็ต้องไปให้น้ำอีกลำบ๊ากลำบากพี่กะน้องทะเลาะกันก็เพาะวัวควายนี่แหละ ไม่ไหวๆก็เลยจำเป็นต้องขายไป  แล้วพอยังมีความพยายามต่อคอกวัวอีกทำเป็นโรงเลี้ยง หมู(น่าจะเลี้ยงได้10กว่าปีได้) อันนี้เป็นหน้าที่พ่อส่วนใหญ่  เราก็จะมีบ้างตอนพ่อไม่อยู่ กับการผสมอาหารอันนี้รับจ้างพ่อทำ (ดูสิลูก) ผสมเสร็จก็เทใส่โอ่งเหลือก็ใส่ถุงปุ๋ย   ต่อมาก็พาเลี้ยงเป็ดไข่ก็อาศัยรำที่ซื้อมาเลี้ยงหมนี่แหละ  การให้อาหาร  พ่อแม่กับผมก็จะช่วยกันเลี้ยง ไข่ได้มาเราก็เก็บไว้กิน(บ่อยเหมือนกันที่ทอดไข่ห่อเป็นกับข้าวไปกินโรงเรียน)   เหลือก็ขายแม่ได้บ้างผมได้บ้าง ตอนประถมก็ไม่ค่อยได้เงินไปโรงเรียนหรอกอยากกินอะไรก็ขอพ่อแม่เอา(ก็พ่อแม่เป็นครูที่นั้น) พูดไปก็ไม่ค่อยได้ใช้เงินนะแต่ล่ะวันที่โรงเรียน  ตอนนั้นไม่ค่อยได้ใช่เงินเก่ง  ข้าวก็ห่อไปกิน กับข้าวก็สารพัดอเมซิ่งแปลกๆก็ได้กินตอนนี้นี้แหละ(ช่วง ป.4-6) และก็ มีกับข้าวเหลือจากพระฉันที่วัด(ชอบน้ำพริกจากวัดสุดยอดมากๆ แม่ยังทำไม่อร่อยเท่าเลย) เพื่อนๆ ผมแม้จะยากจนแต่ก็มีน้ำใจน่ารัก  เด็กๆน่ารักตามแบบฉบับเด็กบ้านนอก(นอกเรื่องอีกแล้ว!)  พอตอนมาเรียน ม.1  ได้เงินไปโรงเรียน150บาท/สัปดาห์   ไม่รู้ว่าตอนไหนได้เพิ่มเป็น200บาท/สัปดาห์   โอ้นับว่าเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ของผมเลย   ขี่จักยานไปเรียนด้วยเกือบ10กิโลเหนื่อยมักๆ  ไม่ถึงเดือนก็ได้ขี่มอเตอร์ไซด์ไป   แต่ก็ไม่ได้ขี่ไปทุกวัน ก็จะใช้จักรยานบ้าง(อยากออกกำลัง) พ่อมาส่งบ้าง(ฝนตกเท่านั้น)  การขี่รถจักรยานน้อยลงๆ  จนไม่ขี่เลยเพราะนิสัยเราเปลี่ยนไป ชอบโอ้เอ้ยืดยาดลีลามาก(ก็ไม่ได้ตื่นสายนะ) คนมันหล่อว่างั้นเถอะ จะว่าไป พูดง่ายถ้ามัวแต่ปั่นไม่ทันโรงเรียนแน่ๆ ตอนนั้นน้ำมันก็ไม่ใช่ปัญหาเหมือนตอนนี้  ตกลงเราเขียนเรื่องอะไรนี้เออ ก็เพราะท่านทั้งสองนี้แหละที่ทำให้ผมได้ รับการศึกษาที่ดี     อบรมสั่งสอนให้มีความคิดรู้จักผิดชอบชั่วดีเป็นผมทุกวันนี้ผู้ที่ไม่ค่อยทำให้ใครเดือดร้อน(นอก จากพ่อแม่…กรรม) หลายเรื่องที่ท่านสอนเราโดยที่เราไม่รู้ตัว แค่ท่านทำให้เราเกิดมามีอาการครบ 32 สมบูรณ์ ก็มีคุณมากพอแล้ว(แถมหน้าตาดีอีก) ใครจะมาดีกับเราเท่านี้อีกนั้นไม่มี.

About these ads

Posted on 02/06/2008, in ครอบครัว. Bookmark the permalink. แสดงความคิดเห็น.

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

ติดตาม

Get every new post delivered to your Inbox.

%d bloggers like this: