ลักษณะอาการของจิต

F2F4C_meditation      ก่อนที่จะได้รู้จักอุบายของวิปัสสนานั้น   ผู้เขียนขอทำความเข้าใจกับท่านในเรื่องการทำสมาธิและผลที่เกิดขึ้นจากการทำสมาธิ   เพราะการทำสมาธิเป็นอุบายให้จิตได้มีการพักผ่อนอยู่ในความสงบ ตามปกติแล้วจิตไม่ชอบอยู่เป็นที่ชอบคิดโน้นชอบคิดนี้  เป็นเรื่องเล็กบ้าง  เป็นเรื่องใหญ่บ้าง  เป็นเรื่องชอบใจแลไม่ชอบใจ   เป็นเรื่องความสุขใจและความทุกข์ใจ   และคิดไปในเรื่องที่เลื่อนลอยไม่มีสาระ  ไม่มีจุดหมายปลายทาง   ทั้งตัวเองก็ไม่รู้ว่าจิตคิดไปในเรื่องไหนบ้าง   และชอบคิดไปเรื่องนอกตัว  เหมือนกับลูกตาที่ดูอยู่แต่ภายนอก  จิตถ้าไม่มีอุบายแล้วก็จะไม่อยู่กับที่ฉะนั้น  จึงต้องหาคำบริกรรมอย่างใดอย่างหนึ่งมาเป็นอุบายให้จิตได้อยู่  และมีสติสัมปชัญญะเป็นพี่เลี้ยงกำกับอยู่เสมอ  ถ้าสติเผลอจิตก็เล็ดลอดออกหนีไปเสีย  กว่าสติจะรู้ทัน  จิตได้ออกไปเล่นอยู่กับสิ่งภายนอกเสียแล้ว   จิตเหมือนกันกับเด็กที่กำลังชอบเล่นชอบเที่ยว พ่อแม่ก็ต้องคอยดูแลอย่างใกล้ชิด ดูแลในการพักผ่อนหลับนอน  ดูแลในด้านการศึกษา ดูแลทั้งอาหารการกิน ว่าสิ่งไหนควร สิ่งไหนไม่ควร  ฉะนั้นสติสัมปชัญญะจึงหาอุบายเพื่อให้จิตได้อยู่เป็นที่ มีสติควบคุมจิตให้อยู่ในคำบริกรรมนั้นไม่ให้เผลอ

หลวงพ่อทูล ขิปฺปปญฺโญ

Posted on 27/02/2009, in ทวนกระแสโลกพบกระแสธรรม and tagged , , . Bookmark the permalink. ใส่ความเห็น.

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: