เหยื่อ

      เนื่องด้วยเราท่านทั้งหลายได้หลงประมาท ขาดจากสติ ตกอยู่ในอำนาจของกิเลส คืออวิชชาความใบ้บอด และตัณหาความทะเยอทะยานอยากได้ มาครอบงำหุ้มห่อไว้ให้ติดแน่นอยู่ในวัฏฏสงสารให้เป็นทุกข์ทรมานอยู่ทุกลมหายใจจนนับชาติไม่ถ้วน จะอยู่ก็ไม่ดี ไม่สบายใจ จะหนีไปไหนก็ไม่พ้น เพราะติดแน่นอยู่ในกามคุณทั้งห้าเป็นเหยื่อล่อและหล่อเลี้ยงจิตใจ จึงได้หลงระเริงและดิ้นรนทนทุกข์กันอยู่จนกระทั้งวันตาย เหมือนปลาติดเบ็ด ปลามันไม่เห็นเบ็ด เห็นแต่เหยื่อล่อ ก็โดดข้าหาอ้าปากฮุบเอาฮุบเอาแล้วกลืนเข้าไปเลย เพราะความไม่รู้และความอยาก เมื่อรู้สึกตัวก็เบ็ดติดคอเสียแล้ว จะทำอย่างไรจะกลืนก็ไม่ลง จะคายก็ไม่ออก จะบอกใครก็ไม่ถูก ได้แต่ดิ้นไปดิ้นมา จนกว่าเจ้าของเบ็ดจะมาเห็น และยกขึ้นไปบนบกฆ่าให้ตายแล้วนำไปกินเป็นอาหารตามความประสงค์

พระสุพรหมยานเถระ

Posted on 16/08/2009, in ธรรมะ. Bookmark the permalink. ใส่ความเห็น.

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: