รู้ตนก็รู้โลก

F2F4C_meditation      นักปฏิบัติจึงหวนกลับมาดูโลกภายในที่อยู่ในตัวของเราเอง เมื่อมารู้ตัวเราแล้วก็เท่ากับรู้โลกทั้งหมด เพราะโลกภายในและโลกภายนอกก็เป็นธาตุ ตกอยู่ในสภาพของไตรลักษณ์ทั้งสิ้น ฉะนั้น นักปฏิบัติจึงน้อมใจเข้าดูโลกภายใน เพราะโลกภายในเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่สำคัญเป็นกงจักรหมุนตัวไปตามกระแสของวัฏฏะโดยเราไม่รู้ตัว เมื่อมาคิดได้ว่าเราเดินทางผิดก็จงรีบแก้ตัว ถึงจะฝืนต่อไปก็ไม่มีอะไรเป็นสาระแก่นสารก็เหมือนกันกับความเป็นอยู่ในปัจุบัน
        ฉะนั้น จึงมาแก้ไขในตัวเองเพราะตัวเองเป็นเหตุ เราก็ต้องแก้ที่ตนเหตุ เครื่องมือที่จะแก้ไขนั้น เราต้องสร้างขึ้นที่ตัวเราเอง นั้นคือ สติปัญญาที่เป็นกลไกที่จะแก้ไขอย่างสำคัญ เพราะพระพุทธเจ้าและพระอริยเจ้าทั้งหลายที่ท่านแก้ปัญหาในตัวของท่านให้หมดปัญหาไปได้    ท่านก็มีสติปัญญาเป็นหลัก ฉะนั้น เราคนหนึ่งที่จะเดินตามรอยของพระอริยเจ้าทั้งหลาย เราก็ต้องมีสติปัญญาเหมือนกันกับท่านแล้วนำมาพิจารณากาย พิจารณาจิต ให้รู้ตามความเป็นจริง ตามสภาพความเป็นจริงของธาตุขันธ์ เพราะความไม่รู้ตามความเป็นจริง จึงเป็นเหตุให้เราหลง สำคัญว่าเป็นเราและเป็นตัวของเรา การหลงเรานี้เองจึงเป็นเหตุให้หลงคนอื่นและหลงโลกต่อไป ฉะนั้น การพิจารณาด้วยปัญญาก็ต้องฝึกปัญญาให้มีความเฉียบแหลม ความรู้ของจิตก็มีความเฉียบแหลมตามปัญญาไปด้วย
        เมื่อจิตกับปัญญามีความเฉียบแหลมเคียงคู่กันได้แล้ว จึงจะเป็นพลังแก้ปัญหาแห่งความหลงไปได้ เรื่องความรักความใคร่ในกามคุณนั้นเป็นของละเอียดอ่อน และฝังแน่นอยู่ในส่วนลึกของจิตมานาน จึงเกิดความเคยชินและถือเป็นเรื่องธรรมดาไป

หลวงพ่อทูล ขิปฺปปญฺโญ

Posted on 12/05/2010, in ทวนกระแสโลกพบกระแสธรรม and tagged , . Bookmark the permalink. ใส่ความเห็น.

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: