เหมือนคนไม่รู้ตัวที่มัวหลงเพลิน

วันแล้ววันเล่าที่เราเดินผ่านพ้นมาได้ค่อยๆนำพาเราไปสู่ความแก่และความตายในที่สุด แต่บางชีวิตกลับไม่เป็นอย่างนั้น เมื่อต้องจบชีวิตลงอย่างไม่ได้ทันเตรียมตัวเตรียมใจ เพราะชีวิตนักปราชญ์ได้กล่าวว่ามันแสนสั้นนัก เผลอไปไม่ทันไรก็หมดไปอีกหนึ่งปี เป็นหนึ่งปีทีโลกหมุนไปใช้เวลาเท่าเดิมแต่กลับมีการเปลี่ยนแปลงของสรรพสิ่งต่างมากมายนัก โดยเฉพาะเรื่องของคน ที่เก็บเอามาคิดพิจารณา แล้วย้อนกลับมาดูตัวเองอีกที ก็มีสิ่งเหมือนๆกัน โดยความจริงนั้นไม่แตกต่าง อันที่จริงแล้วเราแค่มารู้จักตัวเองให้มาก

ในช่วงฤดูร้อนที่ผ่านมาได้อ่านบทความเรื่องนักโทษประหาร จากหนังสือมรณานุสติ ทีแรกก็นึกถามว่ามันมีแบบนี้ด้วยเหรอ เหมือนจะดี เหมือนจะโหด ไม่ใช่แล้ว มันไม่ใช่แล้ว มันไม่ใช่เรื่องจริงแล้ว แต่มันคือเรื่องจริง งงที่ผมพูดลองเข้าไปโหลดฟังนะครับ นักโทษประหาร.mp3

Posted on 02/12/2010, in ธรรมะ. Bookmark the permalink. ใส่ความเห็น.

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: