สุขใจเหลือล้นเมื่อฝนเทลงมา

      เพลงนี้ทำให้นึกถึงวันวาน ความสุขกับสภาพแวดล้อมบรรยากาศของวันเก่าๆ ทุกวันนี้แม้ความสุขแบบนี้จะลดน้อยลงไปบ้างแต่ก็ยังพอได้ทำพอได้ดำเนินวิถีหาอยู่หากินแบบนั้นอยู่ อยากให้ความสมบูรณ์กลับคืนมา หากินง่ายเหมือนอย่างเก่าเหมือนอย่างกับเพลงนี้ เหมือนตอนสมัยเราเด็กๆ มันสุขใจเหลือล้นอย่างเพลงเขาว่าจริงๆ พอฝนเริ่มซาก็เริ่มออกไปลงท่าลงทุ่งหากบหาเขียดหาปลาที่เพลงพูดมาถูกหมดเลย อ่ะใช่เลย โดนใจฉันเลย ไม่มีมากไป ไม่มีน้อยไป อันนี่ล่ะเขาเอิ้นว่าออกไปซ็อปปิ้ง ซ็อปปิ้งแบบบ่ต้องเสียหมากกะตังค์เลยจักบาท เพราะหาเอาได้มันบ่มีป้ายบอกราคาฮันนะ ของเต็มกะต้าปานได๋กะบ่ได้เสียพอสตังค์ หาอยู่หากินได้จังซี่สู่มื้อกะดีเด้ ประหยัดรายจ่ายเรื่องอาหารในครัวเรือนได้หลาย แน่นอนว่าอะไรที่ไม่ได้กินนานๆ พอเห็นอีกทีมันคิดอยาก ฝนเริ่มซาลงแล้วได้เวลาออกไปซ็อปปิ้งกันแล้ว ไปนำกันบ่ ถ้าซิไปกะหยางตามก้นเฮามาโลดเด้อ.   

Posted on 06/06/2011, in วัฒนธรรม, วิถีชนบท. Bookmark the permalink. ใส่ความเห็น.

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: