ไปหาเก็บเห็ดกันบ่?

เห็ดขอน

             แหวกหญ้าค่อยหาค่อยเขี่ย บางทีอาจเจอเห็ดขอน อยากได้เห็ดดีๆบางทีก็ต้องมีอะไรเซาะ แหวกไปแหวกมาก็เจอเห็ดขอน แอบอยู่พงหญ้าข้างกอไผ่ ดายกิ่งไม้ใบหญ้าสักนิดนึง แล้วก็สร้างภาพ แชะ!

             แต่ถ้าเป็นเห็ดป่า พวกเห็ดระโงก โอ้ย… สุดๆ แกงออกมาได้น้ำแกงเหนียวๆ ใส่น้ำปลาร้าพอนัวๆ แซบคักเติบเด้อ ยกซด ยกซด เด้อนางเดอ เด้อนางเดอ ตับ ตับ ตับ ตับ.

             คิดเล่นๆ ว่าถ้าชวนผู้สาวสมัยนี้ไปเก็บเห็ด มันจะรู้จักเก็บเห็ดหรือป่าวว้า?  เผลอๆดิ มันจะเก็บเห็ดเบื่อ เห็ดพิษมาต้ม มาแกงให้เรากินนั่นนะดี้.  คงเก่งแต่เดินหาในห้าง รู้จักแต่เห็ดที่เขาเพาะมาขายใสถุงหอแพ็คเกจจิ้งอย่างดี(แพง) ส่วนเห็ดที่มันเกิดเองตามธรรมชาติ แยกแยะออกไหมว่า อันไหนเห็ดกินได้ อันไหนกินไม่ได้ นี่ส่วนหนึ่งก็เพราะชีวิตเราห่างจากวิถีความเป็นชนบทออกไปทุกทีๆ ต้นไม้อะไรก็ยังไม่ค่อยจะรู้จักชื่อ แต่ดาราฉันจำชื่อได้เยอะทีเดียวล่ะ รู้ว่าใครคบหากับใคร ใครเลิกกับใคร อัพเดทเสมอเพคะ

             ชีวิตทุกวันนี้ถูกเทคโนโลยีครอบงำชีวิตมากเกินไป จิตวิญญาณของความเป็นมนุษย์ การค้นหาสัจธรรมของการมีชีวิตค่อยๆลดน้อยลง สิ่งจอมปลอม หลอกลวง กระแสโลกกำลังปิดบัง พรางตาให้คนหลงใหลยึดติดอย่างเหนียวแน่นจนหลงลืมตั้งคำถามกับตัวเอง ว่าเราเกิดมาทำไม มีชีวิตอยู่เพื่ออะไร มีจุดหมายปลายทางกันที่ตรงไหน ก้าวออกมารู้เท่ารู้ทันความเป็นไปของชีวิต ของธรรมชาติ ของโลก และก็วางแนวทางชีวิตไว้ให้ถูกต้อง สร้างความมั่นคงทางจิตใจ ไม่หวั่นไหวในโลกธรรม ถึงอยู่ในโลก แต่ทำอย่างไรจึงจะไม่หลงโลก สร้างประโยชน์ตนประโยชน์ท่าน ต่อโลก ต่อเพื่อนร่วมเกิด แก่ เจ็บตาย ไม่ใช่เกิดมาสะสมจมกิเลสจนตายปล่าว มันจะเสียทีที่ได้เกิดเป็นมนุษย์ เวลาเพียงไม่กี่ปีของการมีชีวิต เราจะใช้ชีวิตอย่างไร ให้ได้รับความสุขที่แท้จริง ไม่ช่ความสุขมายาหรือความสุขเทียมๆหลอกๆหรือสุขแบบบ้าๆโง่ๆวูบเดียวทางหู ทางตา ทางลิ้น ทางจมูก ทางผิวสัมผัส ที่มันไม่เคยยอมพอสักที แสวงหาไม่เคยหยุดหย่อน นะ เมื่อใดก็ตามที่เราเข้าไปสงบระงับความคิดปรุงแต่ง สุขทุกข์ ต่างๆนาได้ ตัดวงจรสายของทุกข์ได้ ใจของเราจะเป็นอิสระอย่างแท้จริง เป็นสุขแท้ที่ควรไปให้ถึง แม้ได้ชิมรางบ้างเป็นครั้งคราวก็ยังดี ดีกว่าที่จะวิ่งตามสุขเทียมๆ หลอกๆ อย่างไม่รู้จักเหน็ดจักเหนื่อยด้วยความไม่รู้นี้เอง.

             เหยื่อล่อเหยื่อลวงบวกกับตัณหาที่มากมี กิเลสในใจที่ไม่เคยอิ่มเคยพอ หิวอยู่ตลอดเวลา เป็นความบ้าของตัณหาที่เกินพอดี ชีวิตคนกลุ่มหนึ่งใช้ทรัพยากรโลกหมดเปลืองไปเพื่อตัวเองมากมาย ผลคือขยะ มลภาวะ ปรากฎการณ์เรือนกระจก โลกร้อน และปัญหาสังคมอีกมากมาย แต่อีกกลุมหนึ่งชีวิตเป็นไปอย่างสมดุลกับธรรมชาติที่เกื้อกูลกัน ซึ่งสองกลุ่มนี้ปริมาณช่างต่างกันมากเหลือเกินในยุคนี้ เฮ้อ…

             ผมพาไปเก็บเห็ดแท้ๆ เอ้?? หรือว่าผมพาไปไหนกันแน่? ถ้าเห็ดมันหายาก ก็ลองเพาะเห็ดกินเองบ้างก็น่าจะสนุกดีนะ เห็ดฟางลองดูไม่ยาก เดี๋ยวก็มีฟางแล้ว ลงทุนไม่มาก ได้เหงื่อด้วย ได้ลุ้นด้วย ได้เก็บกินเองด้วย และยังภาคภูมิใจอีกด้วย  ทำนิดๆหน่อยๆก่อน เก่งแล้ว มีประสบการณ์หน่อยแล้วจึงค่อยเพิ่ม จึงค่อยขยาย อาจเป็นรายได้ครัวเรือนเล็กๆน้อยๆ นะเห็ดฟาง ขอฝาก ส่วนใครว่างก็ออกไปสำรวจบริเวณบ้าน บริเวณสวน ไร่นา สิ ป่ารกๆ แหวกหาดูสิพอจะมีเห็ดให้กินไหม ระวังสัตว์มีพิษด้วย นี่ก็ใกล้จะหมดฤดูฝนแล้วนะ ถ้ามัวแต่ช้าเดี๋ยวคนอื่นเอาไปกินก่อน  ไปเลยไปหาเห็ดกัน.

Posted on 23/09/2011, in วิถีชนบท, เกษตรเพื่อชีวิต, เรื่องทั่วไป. Bookmark the permalink. ใส่ความเห็น.

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: