ลอยกระทงคนเดียว

          ลอยกระทงไม่ได้หลงวันหรอกครับ แต่การเขียนเหมือนจะช้าไปสักหน่อย หรือว่าไม่หน่อย เดือนอ้ายจะเข้าเดือนยี่แล้วนะตอนนี้ อากาศช่วงนี้ก็หนาวๆอยู่บ้างเป็นบางเวลา เราเองยิ่งไม่ค่อยจะมีเสื้อกันหนาวใส่ ที่มีก็ตัวบางๆตัวเก่าๆ ตามประสาคนที่ไม่ค่อยซื้อเสื้อผ้า ไม่แฟชั่น ไม่ค่อยแต่งตัว ส่วนในช่วงเมื่อตอนวันลอยกระทงที่ผ่านมาก็หนาวใช้ได้เหมือนกันนะ เพราะลงไปว่ายน้ำเก็บสตังค์ในกระทง พูดเล่น แต่ก็ได้หลายบาท ก็คุ้มเหมือนกันนะ แนะ! ยังจะเล่นอีก.
          ปีนี้ไม่ได้ไปลอยกระทงที่ไหนไกล ลอยที่สระในสวนตามความตั้งใจที่ดูเหมือนไม่ค่อยที่จะตั้งใจสักเท่าไหร่เลย สังเกตุได้จากกระทงเอาเองก็แล้วกัน ก็กว่างานในสวนจะเสร็จ(เสร็จเท่าที่เสร็จเท่าที่พอ) ก็เกือบจะหนึ่งทุ่ม ใจก็อยากจะลอยกระทงที่สวน แต่ไม่มีเวลาทำกระทงเลย แต่นึกขึ้นได้ว่าข้างทางมีต้นกล้วยที่เด็กน้อยนักเรียน(หลานๆ)ตัดเหลือทิ้งไว้ยังอยู่ ถึงตอนนี้คงไม่มีใครเอาไปใช้อะไรแล้วขอละกัน กลับถึงบ้านก็ โป๊ะป๊ะๆ ไม่ถึงห้านาทีเสร็จเรียบร้อย ดอกไม้ล่ะ? เอามาโรยหน้าหน่อย ก็ได้ชวนชมกับดอกโกเมนมาโรยตรงกลางดูดีขึ้นมาอีกนิดหน่อย ธูปเทียนพร้อม ไป!
          มาถึงสวนจะลอยตรงไหนดี ลม น้ำกระเพื่อมไปทางไหน จะไปลุกติดไฟไหม้อะไรไหมเอ่ย? ได้ที่แล้วก็ตั้งจิตตั้งใจขอขอบคุณสระน้ำแห่งนี้ที่ทำให้ที่นี่ดูมีชีวิตขึ้น เริ่มเขียวขึ้น เริ่มมีความหลากหลายของพันธุ์พืช ทำให้เรามีกินมีใช้ ครั้นเมื่อเวลามาอยู่ที่นี้แล้วก็มีความสุข มีอิสระ ปลอดโปร่ง ไร้ซึ่งอะไรที่จะมาบีบบังคับ กดดัน มีลมพัดเย็น เริ่มมีความร่มรื่นขึ้น ยามกลางวันดูปลาก็เพลิน หัวค่ำเป่าขลุ่ย ดูหิ่งห้อยบินระยิบระยับตามขอบตลิ่งก็เพลิน พอตื่นเช้ามาท่ามกลางบรรยากาศที่แวดล้อมไปด้วยทุ่งนาทุกด้าน(ตอนนี้เกี่ยวหมดแล้ว) ท่ามกลางน้ำ(เกือบที่จะเป็นเกาะอยู่เหมือนกัน) มีปลามาลอยรอรับอาหารยามเช้า แต่ผมไม่ค่อยให้หรอก เพราะเปลือง เดี๋ยวเด็กๆจะมาให้ตอนเย็นอีก เช้าๆก็จะมีเสียงนกเขานกกาเหว่าร้อง บรรดานกส่งเสียงคุยกันจอแจ วันนี้แกจะไปหากินที่ไหน ฉันไปด้วยคนสิ เท่าทีพอจับใจความได้(มั่ว) เสียงเหล่านี้กับบรรยากาศรอบตัวที่มีต้นไม้เขียวสบายตา เรียกว่าเป็นสุขสดชื่นในยามเช้า ได้เดินดูพืชผักผลไม้ โตไปถึงไหน แก่หรือสุกพอที่จะเก็บได้แล้วหรือยังวันนี้ อยากกินแล้วนะ ก็เพลินดีไปอีกแบบ เวลาทำงานในสวนก็เพลินดี สิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นได้ก็เพราะเรามีน้ำเพียงพอ ในการที่จะมาดูแลพืชผลต้นไม้ต่างๆ เมื่อปีก่อนต้นไม้ดอกไม้ประดับในบ้านเหี่ยวแห้งตายไปมากทีเดียว เพราะระบบน้ำประปาหมู่บ้านไม่ค่อยดี ถึงวันนี้ก็ยังเหมือนเดิม และบวกกับสภาพอากาศที่ร้อนเหลือเกิน ก็ขนมาที่สวนนี้ และก็ได้น้ำจากสระนี้ช่วยไว้ ก็ขนมาหลายเที่ยวอยู่เหมือนกัน ที่ตายไปก็เยอะ ก็มาเริ่มกันใหม่ที่นี่ สิ่งต่างๆที่กล่าวมานี้ขาดน้ำไม่ได้เลย น้ำให้ชีวิตจริงๆ เมื่อเห็นความสำคัญเช่นนี้จะให้ไปลอยกระทงที่ไหนได้อีก ถ้าจะลอยก็ที่นี่เท่านั้น เพื่อแสดงความเคารพบูชาและขอขมาในสิ่งที่แย่ๆ ที่ได้เคยทำลงไป ที่นึกออกตอนนั้นมีอย่างเดียว คือเยี่ยวในน้ำ อุบาทว์เนาะ 555  เพราะขี้เกียจขึ้นมา ครั้นจะขึ้นมาก็หนาว ไหนจะต้องวิ่งหาที่กำบังอีก ทำงานในน้ำนะเนาะก็เสียเวลาขึ้นๆลงๆ ก็เลยขอขมาในส่วนตรงนี้ และก็อธิฐานเหมือนกับตอนขึ้นกระท่อมใหม่ พูดให้หรูดูดีขอเรียกว่ารีสอร์ทแทนกระท่อมได้ไหม? แต่กระท่อมนั่นแหละเหมาะแล้ว แต่ก็ไม่เชิงว่าอธิฐานเสียทีเดียวหรอก แต่เพียงขอให้เจ้าที่เจ้าทาง เทวดาถ้ามีขอให้ช่วยดูแล ค้ำชู เกื้อหนุน ลูกจะมาทำให้ที่นี่ร่มรื่น อุดมสมบูรณ์ ปลูกอะไรก็ขอให้งอกงาม มีกิน มีใช้ มีแบ่ง มีขาย มีสุข และวันนี้ผ่านมาเกือบ4-5ปี ก็ค่อยๆเริ่มสัมผัสได้แล้วถึงความสุขที่ได้รับกับวิถีพอเพียงตามปรัชญาของในหลวงท่าน ถ้าวันไหนได้ยินเสียงเพลง เสียงขลุ่ยดังขึ้นในหัวค่ำวันไหน วันนั้นช่างมีความสุข มีสุนทรีย์ ท่ามกลางบรรยากาศรอบๆข้าง ที่สายตาเรามองออกไป มั่นอิ่มเอมยังไงบอกไม่ถูก ต้องปลดปล่อยออกไปให้โลกรู้ไปตามสายลม ว่าสุขจริงโว้ย! เสียงจากกระท่อมหัวนากู่ก้องดังออกไป มันบอกอย่างนั้น และไม่ต้องเกรงใจใครว่าเขาจะหูหนวก เฮ้ย! หนวกหูหรือรำคาญ เพราะมีระยะห่างจากชุมชนพอสมควร ทั้งๆที่สวนมันก็ไม่ค่อยจะมีอะไรมากมายแต่ความสุขใจมันเกิดขึ้นง่ายๆกับสิ่งเล็กๆเรียบง่ายเพียงแค่นี้เอง ก็แปลกดีเหมือนกัน
          ตกเย็นของอีกวันเด็กๆมาเยี่ยมมาเยือนเหมือนเดิมทั้งหญิงทั้งชาย ขี่จักรยานกันมาบ้าง เดินมาบ้าง หรือว่า มาตามเพื่อน พากันมาให้อาหารปลา  ก็มาเห็นกระทงเรา เด็กๆก็เลยถามเพราะสงสัย ถามว่ากระทงใครหรือหนอนี่ มันซกม๊กตลกดี เจ้าของกระทงนี้ห่วยจังเลย กระทงผีบ้า กระทงผีบ้า กระทง กระทง กระทงผีบ้า 555. ถามว่าอายไหม? เอาเป็นว่าปีหน้าเอาใหม่ คอยดูก็แล้วกัน แล้วก็จะไม่ลอยคนเดียวเหมือนอย่างปีนี้ด้วย เฮื่อ ฮ่า ฮ่า ห้า…
          ส่งท้ายกับดอกโกเมนสวยๆจากบริเวณทางเข้าสวน สักสองรูปละกันเนาะ

Advertisements

Posted on 17/12/2011, in เกษตรเพื่อชีวิต, เรื่องทั่วไป. Bookmark the permalink. ใส่ความเห็น.

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: