คิดถึง จึงกลับมา

  ไม่ได้เข้ามาบ่นอะไรใน WordPress นานแล้ว เหมือนจะตามโลกในระบบเน็ทเวิกไม่ค่อยทัน เข้าใกล้คำว่าลุงเข้าไปทุกทีทุกขณะ ยังหาแก่นแท้ของชีวิตยังไม่เจอ โลกทุกวันนี้ก็ช่างทำให้เราดูโง่ลง บ้าบอ หลงไปทั่ว ไม่รู้ว่าอะไร เห็นรถวิ่งบนถนนมากมาย เห็นแล้วอยากบ่นเหมือนคนบรรลุธรรม ว่า”โลกนี้วุ่นวายจริงหนอ” และนี้เป็นส่วนหนึ่งที่อยากจะทำตัวสวนกระแสโลก ยังไงดี คงจะเลียนแบบความเป็นอยู่อย่างพระบ้างก็น่าจะดี ได้อยู่คนเดียว ไม่นิยมคลุกคลีด้วยหมู่คณะ ไม่เก็บสะสมอะไรมากรู้จักอยู่อย่างสันโดษมากขึ้น ทำงานอยู่กับธรรมชาติ ดิน น้ำ ลม ฟ้า อากาศ ใต้แสงแดดแสงเดือน และร่มเงาไม้ เพาะต้นไม้ ปลูกต้นไม้ ขยายพันธุ์พืช เลี้ยงสัตว์บ้างอะไรบ้าง กายและใจมันสงบดี ประมาณว่าบ้านเล็กในป่าเล็กที่พยายามเลียนแบบป่า มีน้ำใกล้ตัวบ้าน ส่วนด้านหลังเป็นสวนผมไม้ หลาหลายชนิด ถัดไปเป็นทุ่งนา ที่ปลายนาปลูกต้นตาลไว้(ที่จริงอันนี้น่าจะเริ่มปลูกได้แล้ว ไม่เช่นนั้นสิทธิ์ที่จะเห็นผลลัพธ์จะน้อยลง) ถัดไปเป็นภูเขา ภูเขาอันสุดท้ายนี้คงเป็นไปไม่ได้ ที่เป็นไปได้คือแบ่งด้านหลังไว้ปลูกไม้ใช้สอยให้เเป็นป่าเล็กไว้ให้ลูกหลานเหลนได้นำมาใช้ ตื่นจากฝันได้แล้ว แล้วค่อยลงมือทำ ถ้าไม่ตายก่อนคงได้สมใจ ระหว่างทางคือหยาดเหงื่อแห่งความสุข ที่ได้สร้างระบบนิเวศ ได้อยู่ใกล้ชิดกับธรรมชาติที่เกิดจากธรรมชาติและรูปแบบการจัดวางอย่างองค์ศิลป์ ที่เรียงร้อยความแตกต่าง ความหลากหลายให้อาศัยอยู่ด้วยกันอย่างพึ่งพาอาศัย และเกิดความงดงาม

Posted on 09/11/2013, in Uncategorized. Bookmark the permalink. ใส่ความเห็น.

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: