รักบ้านนอก

รักบ้านนอก ทำอะไรเพื่อความยั่งยืน สงวนรักษาฟื้นฟู ให้บ้านนอกยังคงเป็นบ้านนอก มีกลิ่นไอ แวดล้อม ที่ยังรู้สึกสัมผัสได้ แม้ในยุคอารยธรรมแบบในเมืองกำลังกลืนวิถีชนบท นึกเล่นๆก็อยากไปอยู่ลาว เบื่อความเจริญ(พวกอนุรักษ์นิยม)  น สิยา โลกวฑฺฒโน คือ อย่าทำโลกให้วัฒนา (รก) แล้วความพอดี อยู่ที่ตรงไหนกันแน่ สิ่งที่กำลังสร้างกัน(วัตถุสิ่งของทั้งหลาย) ล้วนเป็นขยะในยุคอนาคต ที่อยากต่อการย่อยสลาย ยิ่งบ้านเมืองพัฒนามากขึ้นเท่าไร แปลกที่ผมกับโหยหาความดั่งเดิม ความเป็นธรรมชาติ ที่ไม่ต้องปรุงแต่งอะไรให้เฟือ ให้มากมาย เมื่อไม่มากก็ไม่วุ่น จิตใจคงสงบดี ชนบทบ้านนอกทำให้เกิดสภาวะจิตใจเช่นนี้ได้ง่ายกว่า นี้เป็นเหตุผลว่าทำไมถึงรักบ้านนอกและยังคงอยากให้รักษาความเป็นบ้านนอกเอาไว้ได้ ยอมรับว่าอิจฉาชุมชนที่อยู่ใกล้ชิดป่า และเขาดูแลต้นไม้ ต้นน้ำ ลำธารของเขาไว้ได้อย่างดี เป็นไปได้ จะทำป่าไว้อยู่ ตอนนี้ยังทันไหมว่า!

Posted on 01/04/2014, in วิถีชนบท. Bookmark the permalink. ใส่ความเห็น.

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: